บทว่า ขมติ ย่อมอดทน คือพระโยคาวจรนั้นย่อมอดทน ย่อมชอบใจ.

บทว่า ปญฺญเปติ ย่อมตั้งไว้ คือพอใจ.

บทว่า นิชฺฌาเปติ ย่อมเพ่ง คือย่อมคิด.

บทว่า วสํ วตฺเตติ ให้เป็นไปในอำนาจ คือทำจิตมากในความคิดให้เป็นไปตามอำนาจของตน.