บทว่า วิเวกฏฺฐํ ตั้งอยู่ในวิเวก คือเว้นจากกิเลสทั้งหลาย หรือไปเสียให้ไกล.

บทว่า เนกฺขมฺมาภิรตํ ยินดีในเนกขัมมะ คือยินดีในนิพพาน หรือยินดีในบรรพชา.

บทว่า พฺยนฺตีภูตํ สิ้นสูญไป คือปราศจากไป แม้การแสดงครั้งเดียวก็ไม่ผิด พ้นไป ไม่เกี่ยวข้อง.

บทว่า สพฺพโต คือ โดยประการทั้งปวง.