ในที่นี้ท่านประสงค์เอาญาณพละนั้นแหละ เพราะญาณ ท่านกล่าวว่าเป็นพละ ด้วยอรรถว่าไม่หวั่นไหวและด้วยอรรถว่าอุปถัมภ์.

บทว่า ฐานญฺจ ฐานโต ฐานะโดยเป็นฐานะ คือ เหตุโดยเป็นเหตุเพราะเหตุผลย่อมตั้งอยู่ในญาณนั้น คือย่อมเกิดขึ้นและย่อมเป็นไป เพราะประพฤติเนื่องด้วยญาณนั้น ฉะนั้นท่านจึงกล่าวว่า ฐานํ.

พระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อทรงทราบธรรมที่เป็นเหตุเป็นปัจจัยเพื่อเกิดธรรมว่าเป็นฐานะ ธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ไม่เป็นปัจจัย เพื่อเกิดธรรมว่าไม่เป็นฐานะ ชื่อว่าย่อมทรงทราบฐานะโดยเป็นฐานะและอฐานะโดยเป็นอฐานะตามความเป็นจริง.

บทว่า ยมฺปิ คือ ด้วยญาณใด.