บทว่า อิทมฺปิ คือ แม้ญาณนี้ก็เป็นฐานญาณ. อธิบายว่า ชื่อว่าเป็นตถาคตพละของพระตถาคต.

แม้ในบทที่เหลือก็พึงทราบการประกอบอย่างนี้.

บทว่า อาสภณฺฐานํ ฐานะอันสูงสุด คือฐานะอันประเสริฐ ฐานะอันสูงสุด.

อธิบายว่า เป็นฐานะของพระพุทธเจ้าแต่ก่อนทั้งหลายผู้องอาจ.