อนึ่ง พึงทราบความพิสดารของทศพลญาณ ๑๐ นี้ โดยนัยดังกล่าวแล้วในอภิธรรม. ๑๘- ____________________________ ๑๘- อภิ. วิ. เล่ม ๓๔/ข้อ ๘๓๙

ในบทนั้นถ้อยคำฝ่ายปรวาทีมีว่า ชื่อว่าทศพลญาณเป็นญาณเฉพาะไม่มี. นี้เป็นประเภทของสัพพัญญุตญาณนั้นเอง ข้อนั้นไม่พึงเห็นอย่างนั้น เพราะทศพลญาณเป็นอย่างอื่น สัพพัญญุตญาณเป็นอย่างอื่น ทศพลญาณย่อมรู้กิจของตนๆ เท่านั้น สัพพัญญุตญาณย่อมรู้กิจนั้นบ้าง กิจที่เหลือจากนั้นบ้าง.

พึงทราบวินิจฉัยในทศพลญาณดังต่อไปนี้

ทศพลญาณที่ ๑ เริ่มรู้เหตุและมิใช่เหตุ.