จริงอยู่ อาสวะทั้งหลาย ชื่อว่าสิ้นไปแล้วด้วยโลกิยญาณ เพราะความไม่มีโลกุตรธรรม เพราะความไม่มีวิปัสสนา. ชื่อว่าขีณาสวพละ เพราะกำลังของพระขีณาสพอย่างนี้.

บทว่า ตํ ตสฺส อิชฺฌตีติ อิทฺธิพลํ ชื่อว่าอิทธิพละ เพราะฤทธิ์ย่อมสำเร็จ เพราะการอธิษฐาน.

ความว่า ฤทธิ์นั้นแหละเป็นกำลังจึงชื่อว่าอิทธิพละ เพราะฤทธิ์ย่อมสำเร็จแก่ผู้มีฤทธิ์นั้น.

บทว่า อปฺปเมยฺยฏฺเฐน เพราะอรรถว่าเป็นกำลังหาประมาณมิได้ คือสาวกทั้งหลายย่อมรู้ฐานะและอฐานะเป็นต้นโดยเอกเทศ.