อนึ่ง บทว่า ภาโว นี้ เป็นคำกล่าวโดยธรรมปริยาย.

อนึ่ง ธรรมคือความเป็นอื่นไม่มีแก่ธรรมหนึ่ง เพราะฉะนั้น ชื่อว่าสูญจากความเป็นอื่นของตน ด้วยเหตุนั้น ท่านจึงกล่าวความที่ธรรมนั้นเป็นสภาพอย่างเดียวกัน.

อีกอย่างหนึ่ง บทว่า สภาเวน สุญฺญํ สูญไปจากสภาพ คือสูญไปจากสภาพอันเป็นความสูญ.

ท่านอธิบายไว้อย่างไร