บทว่า อคฺคํ คือ เป็นผู้อยู่ในความเลิศ.

บทว่า เสฏฺฐํ คือ น่าสรรเสริฐอย่างยิ่ง.

บทว่า วิสิฏฺฐํ คือ วิเศษยิ่ง. ปาฐะว่า วิเสฏฺฐํ บ้าง.

แม้โดยอาการ ๓ อย่างนั้น คือ อคฺคํ เสฏฺฐํ วิสิฏฺฐํ ได้แก่ นิพพานอันประเสริฐ ชื่อว่าบท เพราะความปฏิบัติด้วยปฏิปทาชอบ.