บทว่า ปชหติ ย่อมละ คือละด้วยตัดขาด.

บทว่า วิโนเทติ ย่อมบรรเทา คือย่อมซัดไป.

บทว่า พฺยนฺตีกโรติ ย่อมทำให้สิ้นสุด คือทำให้ปราศจากที่สุด.

บทว่า อนภาวํ คเมติ ให้ถึงความไม่มีต่อไป. ความว่า ถึงอริยมรรคตามลำดับวิปัสสนาแล้วให้ถึงความไม่มีด้วยการตัดขาด.