พระเถระให้ตจปัญจกรรมฐานแล้วให้ทารกบวช.

ทารกนั้นเมื่อจดปลายมีดโกนเท่านั้นก็ได้บรรลุพระอรหัตพร้อมด้วยปฏิสัมภิทา.

ครั้นอายุครบก็ได้อุปสมบทบวชได้ ๑๐ พรรษา มีภิกษุ ๕๐๐ เป็นบริหารเที่ยวไป.

ความเป็นผู้ไม่มีโรคบนเชิงตะกอนก่อด้วยฟืน โดยนัยดังกล่าวแล้วนั่นแล ชื่อว่าฤทธิ์แผ่ไปด้วยญาณของท่านสังกิจจะ.