นัยว่า พระเถระอนุเคราะห์หมู่ชนในภายหลัง อย่าได้สำคัญฤทธิ์อันเป็นของปุถุชนว่ามีสาระเลยโดยมากไม่ให้ฤทธิ์.

อนึ่ง ในเถรคาถา ท่านกล่าวไว้ว่า๗-

ความปรารถนาของเรามิได้มีเพื่อปุพเพนิวาสญาณ

มิได้มีเพื่อทิพยจักษุ มิได้มีเพื่อฤทธิ์ อันเป็นเจโตปริยญาณ