บทว่า อมนุสฺสานํ คือ ยักษ์ปิศาจเป็นต้นที่ได้ฟังแล้วหรือยังไม่ได้ฟัง.

บทว่า เทวตานํ คือ เทวดาชั้นจาตุมมหาราชิกาเป็นต้น.

บทว่า สทฺทํ สุตฺวา ฟังเสียงแล้ว คือฟังเสียงของผู้รู้จิตของคนอื่นแล้วกล่าว.

บทว่า ปน เป็นนิบาต ลงในความริเริ่มอีก.