ก็ตรัสถามต่อไปอีกว่า สิ่งใดไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรปรวนไปเป็นธรรมดา, ควรละหรือที่จะยึดถือคือเห็นตามว่านั่นเป็นของเรา, นั่นเป็นเรา, นั่นเป็นอัตตา ตัวตนของเรา? ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า ข้อนั้นไม่สมควรเลย พระเจ้าข้า ๒- ดังนี้.

ชื่อว่าอนุมติปุจฉา. ____________________________ ๒- วิ. มหา. เล่ม ๔/ข้อ ๒๑

กเถตุกัมยตาปุจฉา เป็นไฉน?

คือ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสถามแก่ภิกษุทั้งหลาย โดยมีพระประสงค์จะแก้เองว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สติปัฏฐานเหล่านี้มี ๔. สติปัฏฐาน ๔ เป็นไฉน? ๓- ดังนี้ ชื่อว่ากเถตุกัมยตาปุจฉา. ____________________________ ๓- สํ. มหา. ๑๙/๗๗๖.

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๓๔๑

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “สุตมยญาณกถา”