การสดับธรรมเทสนาที่ผู้อื่นแสดงเพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่ตน ๑, การแสดงธรรมตามที่ตนได้สดับมาแล้วเพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่คนเหล่าอื่น ๑, การสาธยายธรรมที่ตนได้สดับมาแล้ว ๑, การตรึกถึงธรรมตามที่ได้สดับมาแล้วด้วยใจ ๑, อารมณ์อันสมควรแก่สมถกรรมฐาน ๔๐ มีกสิณ ๑๐ อสุภะ ๑๐ เป็นต้น ๑.

ดุจดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ๑-

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พระศาสดาหรือเพื่อน

สพรหมจารี ผู้ตั้งอยู่ในฐานะควรแก่การเคารพ