ชื่อว่าปฏิปัสสัทธิ เพราะกิเลสสงบ, ชื่อว่าปหานะ เพราะละกิเลส, การละอันเป็นความสงบ ชื่อว่าปฏิปัสสัทธิปหานะ. ชื่อว่าโลกุตระ เพราะข้ามโลก. ชื่อว่าขยคามี เพราะถึงความสิ้นไป ได้แก่ นิพพาน. ขยคามีและมรรค ชื่อว่าขยคามิมรรค,

อธิบายว่า มรรคของผู้เจริญขยคามิมรรค ชื่อว่าสมุจเฉทปหานะ. โลกุตรผล ในขณะแห่งผล ชื่อว่าปฏิปัสสัทธิปหานะ.

พึงทราบวินิจฉัยในบทมีอาทิว่า กามานเมตํ นิสฺสรณํ - เนกขัมมะเป็นอุบายเครื่องสลัดออกแห่งกามเป็นต้น. ชื่อว่านิสสรณะ เพราะเนกขัมมะเป็นเหตุสลัดออกจากกาม จากรูป จากสังขตะ.

อีกอย่างหนึ่ง ชื่อว่านิสสรณะ เพราะออกไปจากกามเหล่านั้น. นิสสรณะ คืออสุภฌาน.