ชื่อว่ากุสล เพราะอรรถว่าพึงตัด พึงยึด คือพึงให้เป็นไปด้วย กุส - ญาณนั้น.

อีกอย่างหนึ่ง ชื่อว่ากุสล เพราะอรรถว่ากุศลแม้เหล่านี้ย่อมตัดฝ่ายที่เป็นสังกิเลสที่ถึงส่วนทั้งสอง ทั้งที่เกิดและยังไม่เกิด, เหมือนหญ้าบาดมือ อันถึงส่วนทั้งสอง, เพราะฉะนั้น จึงเหมือนหญ้าคาอันบุคคลตัด ได้แก่ การเจริญรูปาวจรกุศลเหล่านั้น. ที่ชื่อว่า อรูปาวจร เพราะท่องเที่ยวไปในอรูปอันได้แก่อรูปภพ.

ชื่อว่า ปริยาปนฺนา - การนับเนื่อง เพราะอรรถว่านับเนื่อง คือหยั่งลงภายในในวัฏฏะเป็นไปในภูมิ ๓, ที่ชื่อว่า อปริยาปนฺนา - การไม่นับเนื่อง เพราะอรรถว่าไม่นับเนื่องในวัฏฏะเป็นไปในภูมิ ๓ นั้น จึงเป็นโลกุตระ.

หากถามว่า เพราะเหตุไรท่านจึงไม่กล่าวถึงการเจริญธรรมที่เป็นกามาวจรกุศลเล่า?

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๗๖๓

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “จตุตถภาณวาร - ภาเวตัพพนิทเทส”