ความพินาศ คือ โรคนั้นเอง ชื่อว่า โรคพฺยสนํ.

จริงอยู่ โรคชื่อว่าพยสนะ เพราะอรรถว่ายังความไม่มีโรคให้พินาศไป.

ความพินาศแห่งศีล ชื่อว่า สีลพฺยสนํ บทนี้เป็นชื่อของความเป็นผู้ทุศีล.

ความพินาศ คือทิฏฐินั่นเองเกิดขึ้นแล้วทำสัมมาทิฏฐิให้พินาศ ชื่อว่า ทิฏฺฐิพฺยสนํ - ความพินาศแห่งทิฏฐิ.