บทว่า ภวตณฺหา ได้แก่ ตัณหาในภพ.

บทนี้เป็นชื่อของราคะสหรคตด้วยสัสสตทิฏฐิอันเกิดขึ้นด้วยความปรารถนาในภพ และราคะในรูปภพ อรูปภพ และความใคร่ในฌาน.

บทว่า วิภวตณฺหา ได้แก่ ตัณหาในวิภวะ คือปราศจากภพ.

บทนี้เป็นชื่อของอุจเฉททิฏฐิ.