บทว่า วีริยํ อารภติ - ปรารภความเพียร ได้แก่ ทำความเพียรทางกายและทางจิต.

บทว่า จิตฺตํ ปคฺคณฺหาติ - ประคองจิต ได้แก่ ยกจิตขึ้นด้วยความเพียรอันรวมกันนั้นนั่นเอง.

บทว่า ปทหติ - ตั้งจิตไว้ ได้แก่ ทำความเพียรเป็นที่ตั้ง.

พึงประกอบบท ๔ บทเหล่านี้ด้วยอาเสวนา - การเสพ, ภาวนา - การเจริญ, พหุลีกรรม - การทำให้มาก, สาตัจจกิริยา - การทำติดต่อ ตามลำดับไป.