อธิบายว่า ภิกษุนั้นเป็นผู้ประกอบด้วยความเพียรที่ท่านกล่าวว่า อาตาโป เพราะเผากิเลสในภพ ๓ ในสมัยนั้น, ฉะนั้นท่านจึงกล่าวว่า อาตาปี - มีความเพียร.

บทว่า สมฺปชาโน - มีสัมปชัญญะ คือเป็นผู้ประกอบด้วยญาณ อันได้แก่สัมปชัญญะกำหนดกาย.

บทว่า สติมา - มีสติ คือเป็นผู้ประกอบด้วยสติกำหนดกาย.

ก็เพราะภิกษุนี้กำหนดอารมณ์ด้วยสติแล้วพิจารณาเห็นด้วยปัญญา.