อนึ่ง เพราะภิกษุนั้นย่อมละอภิชฌาและโทมนัสในส่วนเพียงกายเท่านั้นก็หาไม่, ย่อมละแม้ในเวทนาเป็นต้นอีกด้วย, ฉะนั้นท่านจึงกล่าวไว้ในวิภังค์ว่า ๔- ปญฺจปิ อุปาทานกฺขนฺธา โลโก - แม้อุปาทานขันธ์ ๕ ก็เป็นโลก. ____________________________ ๔- อภิ. วิ. เล่ม ๓๕/ข้อ ๔๔๐

พึงทราบว่า ท่านกล่าวบทนี้ด้วยการถอดความซึ่งธรรมเหล่านั้น เพราะธรรมเหล่านั้นนับเข้าในโลก.

พระสารีบุตรกล่าวว่า ในบทว่า โลเก นั้น โลกเป็นไฉน?

กายนั้นนั่นแลเป็นโลก. นี้เป็นคำอธิบายในบทนี้.