ท่านกล่าวย่อไว้ว่า อภิชฺฌาโทมนสฺสํ ดังนี้.

ก็ในระหว่างปาฐะในสังยุตตนิกายและอังคุตตรนิกาย อาจารย์ทั้งหลายกล่าวไว้ต่างหากกัน.

ชื่อว่า อภิชฺฌา เพราะอรรถว่าเป็นเหตุเพ่ง คือปรารถนา หรือเพ่งเอง หรือเพียงความเพ่งเท่านั้น.

อนึ่ง ในบทว่า อภิชฺฌาโทมนสฺสํ นี้ เพราะกามฉันทะสงเคราะห์เข้ากับอภิชฌา พยาบาทสงเคราะห์เข้ากับโทมนัส. ฉะนั้นพึงทราบว่า ท่านกล่าวถึงการละนิวรณ์ด้วยแสดงถึงธรรมทั้งสองอันเป็นธรรมมีกำลังนับเนื่องในนิวรณ์.