อภิญเญยยนิทเทส

อภิญฺเญยฺยนิทฺเทสวณฺณนา

[๒] อิทานิ วิสฺสชฺชนุทฺเทสสงฺคหิเต ธมฺเม ปเภทโต ทสฺเสตุํ กถํ อิเม ธมฺมา อภิญฺเญยฺยาติอาทิ นิทฺเทสวาโร อารทฺโธ. ตตฺถ อภิญฺเญยฺยนิทฺเทสาทีสุ ปญฺจสุ อาทิโต เอกกาทิวเสน ทส ทส วิสฺสชฺชนานิ ทสุตฺตรปริยาเยน สํสนฺเทตฺวา อุทฺทิฏฺฐานิ. เตสุ อภิญฺเญยฺยนิทฺเทเส ตาว สพฺเพ สตฺตาติ กามภวาทีสุ สญฺญาภวาทีสุ เอกโวการภวาทีสุ จ สพฺพภเวสุ สพฺเพ สตฺตา. อาหารฏฺฐิติกาติ อาหารโต ฐิติ เอเตสนฺติ อาหารฏฺฐิติกา. ฐิตีติ เจตฺถ สกกฺขเณ อตฺถิตา อธิปฺเปตา. อิติ สพฺพสตฺตานํ ฐิติเหตุ อาหาโร นาม เอโก ธมฺโม อธิเกน ญาเณน ชานิตพฺโพ. ปจฺจเย หิ อภิญฺญาเต ปจฺจยุปฺปนฺนาปิ อภิญฺญาตา โหนฺติ อุภินฺนมฺปิ อญฺญมญฺญาเปกฺขตฺตา. เอเตน ญาตปริญฺญา วุตฺตา โหติ. นนุ จ เอวํ สนฺเต ยํ วุตฺตํ "อสญฺญสตฺตา เทวา อเหตุกา อนาหารา อผสฺสกา"ติอาทิ, ๓- ตํ วิรุชฺฌตีติ. ตญฺจ น วิรุชฺฌติ. เตสํ หิ ฌานํ อาหาโรติ. เอวํ สนฺเตปิ "จตฺตาโรเม ภิกฺขเว อาหารา ภูตานํ วา สตฺตานํ ฐิติยา, สมฺภเวสีนํ วา อนุคฺคหาย. กตเม จตฺตาโร. กวฬิงฺกาโร อาหาโร โอฬาริโก วา สุขุโม วา,

@๒ อภิ.วิ. ๓๕/๒๑๖/๑๓๔ ๓ อภิ.วิ. ๓๕/๑๐๑๗/๕๑๑ ผสฺโส ทุติโย, มโนสญฺเจตนา ตติยา, วิญฺญาณํ จตุตฺถนฺ"ติ ๑- อิทํ วิรุชฺฌตีติ. อิทมฺปิ น วิรุชฺฌติ. เอตสฺมึ หิ สุตฺเต นิปฺปริยาเยน อาหารลกฺขณาว ธมฺมา อาหาราติ วุตฺตา, อิธ ปน ปริยาเยน ปจฺจโย อาหาโรติ วุตฺโต. สพฺพสงฺขตธมฺมานํ หิ ปจฺจโย ลทฺธุํ วฏฺฏติ, โส จ ยํ ยํ ผลํ ชเนติ, ตํ ตํ อาหรติ นาม. ตสฺมา อาหาโรติ วุจฺจติ. เตเนวาห:-

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๑๒๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “อภิญเญยยนิทเทส”