ทุกฺขาทีสฺววิเสเสน สจฺจฏฺฐํ อาหุ ปณฺฑิตาติ.

โส ปนายํ สจฺจสทฺโท อเนเกสุ อตฺเถสุ ทิสฺสติ. เสยฺยถิทํ, "สจฺจํ ภเณ น กุชฺเฌยฺยา"ติอาทีสุ ๒- วาจาสจฺเจ. "สจฺเจ ฐิตา สมณพฺราหฺมณา จา"ติอาทีสุ ๓- วิรติสจฺเจ. "กสฺมา นุ สจฺจานิ วทนฺติ นานา, ปวาทิยาเส กุสลาวทานา"ติอาทีสุ ๔- ทิฏฺฐิสจฺเจ. "เอกํ หิ สจฺจํ น ทุติยมตฺถิ, ยสฺมึ ปชา โน วิวเท

@๓ ขุ.ชา. ๒๘/๓๕๘/๑๔๐ (สฺยา) ๔ ขุ.สุ. ๒๕/๘๙๒/๕๐๘ ปชานนฺ"ติอาทีสุ ๑- ปรมตฺถสจฺเจ นิพฺพาเน เจว มคฺเค จ. "จตุนฺนํ สจฺจานํ กติ กุสลา กติ อกุสลา"ติอาทีสุ ๒- อริยสจฺเจ. สฺวายมิธาปิ อริยสจฺเจ ปวตฺตตีติ.

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๑๑๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “สุตมยญาณกถา”