นิวิฏฺฐเปโม เอกนฺตคโต อภิปฺปสนฺโน. อิทํ วุจฺจติ ภิกฺขเว

อนุสฺสตานุตฺตริยํ. อิมานิ โข ภิกฺขเว ฉ อนุตฺตริยานีติ. ๑-

สตฺต นิทฺทสวตฺถูนีติ เอตฺถ น สนฺติ เอตสฺส ทสาติ นิทฺทโส, นิทฺทสสฺส นิทฺทสภาวสฺส วตฺถูนิ การณานิ นิทฺทสวตฺถูนิ. ขีณาสโว หิ ทสวสฺสกาเล ปรินิพฺพุโต ปุน ปฏิสนฺธิยา อภาวา ปุน ทสวสฺโส น โหตีติ นิทฺทโสติ วุจฺจติ. น เกวลญฺจ ทสวสฺโสว น โหติ, นววสฺโสปิ ฯเปฯ เอกมุหุตฺติโกปิ น โหติเยว. น เกวลญฺจ ทสวสฺสกาเล ปรินิพฺพุโต, สตฺตวสฺสิกกาเล ปรินิพฺพุโตปิ นิสฺสตฺโต นิทฺทโส นิมุหุตฺโต, โหติเยว. ๒- ติตฺถิยสมเย อุปฺปนฺนโวหารํ ปน สาสเน ขีณาสวสฺส อาโรเปตฺวา ตตฺถ ตาทิสสฺส อภาวํ, อิธ จ สพฺภาวํ ทสฺเสนฺโต ภควา ตาทิสภาวสฺส การณานิ "สตฺต นิทฺทสวตฺถูนี"ติ อาห. ยถาห:-

"สตฺติมานิ ภิกฺขเว นิทฺทสวตฺถูนิ กตมานิ สตฺต, อิธ ภิกฺขเว

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๑๕๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “อภิญเญยยนิทเทส”