@๖ ที.ปา. ๑๑/๑๔๙/๙๐ ๗ ม.มู. ๑๒/๓๓๓,๓๓๙/๒๙๘,๓๐๑ ธมฺมชาตํ, ตํ อิธ โสตาวธานนฺติ วุตฺตํ. ตสฺมึ โสตาวธานสงฺขาเต สุเต ปวตฺตา ปญฺญา โสตาวธาเน ปญฺญา. ปญฺญาติ จ ตสฺส ตสฺส อตฺถสฺส ปากฏกรณสงฺขาเตน ปญฺญาปนฏฺเฐน ๑- ปญฺญา, เตน เตน วา อนิจฺจาทินา ปกาเรน ธมฺเม ชานาตีติปิ ปญฺญา.

สุตมเย ญาณนฺติ เอตฺถ สุตสทฺโท ตาว สอุปสคฺโค อนุปสคฺโค จ:-

คมเน วิสฺสุเต ตินฺเต- นุโยโคปจิเตปิ จ

สทฺเท จ โสตทฺวารานุ- สารญฺญาเต จ ทิสฺสติ.

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “มาติกา”