@๒ ม.ม. ๑๓/๓๖๑/๓๔๘ ๓ ที.ปา. ๑๑/๑๔๕/๘๗ องฺคปจฺจงฺคานํ, ๑- กุสลา นจฺจคีตสฺส สิกฺขิตา จาตุริตฺถิโย"ติอาทีสุ ๒- เฉเก. "กุสลานํ ภิกฺขเว ธมฺมานํ สมาทานเหตุ. ๓- กุสลสฺส กมฺมสฺส กตตฺตา อุปจิตตฺตา"ติ- อาทีสุ ๔- สุขวิปาเก. สฺวายมิธ อาโรเคฺยปิ อนวชฺเชปิ สุขวิปาเกปิ วฏฺฏติ.

วจนตฺโถ ปเนตฺถ กุจฺฉิเต ปาปเก ธมฺเม สลยนฺติ จลยนฺติ กมฺเปนฺติ วิทฺธํเสนฺตีติ กุสลา, กุจฺฉิเตน วา อากาเรน สยนฺติ ปวตฺตนฺตีติ กุสา, เต กุเส ลุนนฺติ ฉินฺทนฺตีติ กุสลา, กุจฺฉิตานํ วา สานโต ตนุกรณโต กุสํ, ญาณํ. เตน กุเสน ลาตพฺพา คเหตพฺพา ปวตฺเตตพฺพาติ กุสลา, ยถา วา กุสา อุภยภาคคตํ หตฺถปฺปเทสํ ลุนนฺติ, เอวมิเมปิ อุปฺปนฺนานุปฺปนฺนภาเวน อุภยภาคคตํ สงฺกิเลสปกฺขํ ลุนนฺติ, ตสฺมา กุสา วิย ลุนนฺตีติ กุสลา. อปิจ อาโรคฺยฏฺเฐน อนวชฺชฏฺเฐน โกสลฺยสมฺภูตฏฺเฐน วา กุสลา. อิธ ปน ยสฺมา วิปสฺสนากุสลเมว อธิปฺเปตํ, ตสฺมา เสเส วิหาย ตสฺเสว ทสฺสนตฺถํ "กุสลธมฺเม"ติ เอกวจนํ กตนฺติ เวทิตพฺพํ. วิปสฺสนากุสลธมฺเม สาตจฺจการิยตาย สกฺกจฺจการิตาย จ ยุตฺตานนฺติ อตฺโถ.

เสกฺขปริยนฺเต ปริปูรการีนนฺติ เอตฺถ ตีสุ สิกฺขาสุ ชาตาติปิ เสกฺขา, สตฺตนฺนํ เสกฺขานํ เอเตติปิ เสกฺขา, สยเมว สิกฺขนฺตีติปิ สิกฺขา โสตาปตฺติมคฺค- ผลสกทาคามิมคฺคผลอนาคามิมคฺคผลอรหตฺตมคฺคธมฺมา เต เสกฺขาธมฺมา. ปริยนฺเต อวสาเน เอตสฺส เต วา เสกฺขา ธมฺมา ปริยนฺตา ปริจฺเฉทา เอตสฺสาติ เสกฺข- ปริยนฺโต. ตสฺมึ เสกฺขปริยนฺเต ธมฺเมติ สมฺพนฺโธ. ปริปูรํ ปริปุณฺณตํ กโรนฺตีติ ปริปูรการิโน. ปริปูรกาโร ปริปูรกิริยา เอเตสํ อตฺถีติ วา ปริปูรการิโน. เตสํ โสตาปตฺติมคฺคสฺส ปุพฺพภาคภูเต เสกฺขปริยนฺเต ปฏิปทาธมฺเม วิปสฺสนาปาริปูริยา ปริปูรการีนํ. กาเย จ ชีวิเต จ อนเปกฺขานนฺติ เอตฺถ กาเยติ สรีเร. สรีรํ

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๓๖๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “สีลมยญาณนิทเทส”