ปญฺญาสตฺเถน นาเถน ตสฺมาปิ อรหํ มโต.

ยญฺเจตํ อวิชฺชาภวตณฺหามยนาภิ ปุญฺญาทิอภิสงฺขารารํ ชรามรณเนมิอาสว- สมุทยมเยน อกฺเขนปิ วิชฺฌิตฺวา ติภวรเถ สมาโยชิตํ อนาทิกาลปฺปวตฺตํ สํสารจกฺกํ, ตสฺสาเนน โพธิมณฺเฑ วีริยปาเทหิ สีลปฐวิยํ ปติฏฺฐาย สทฺธาหตฺเถน กมฺมกฺขยกรญาณผรสุํ คเหตฺวา สพฺเพ อรา หตาติ อรานํ หตตฺตาปิ อรหํ.

อรา สํสารจกฺกสฺส หตาญาณาสินา ยโต

โลกนาเถน เตเนส อรหนฺติ ปวุจฺจติ.

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๓๗๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “สีลมยญาณนิทเทส”