อภิชฺฌายตีติ อภิชฺฌา, ปรภณฺฑาภิมุขี หุตฺวา ตนฺนินฺนตาย ปวตฺตตีติ อตฺโถ. สา "อโห วต อิทํ มมสฺสา"ติ เอวํ ปรภณฺฑาภิชฺฌายนลกฺขณา, อทินฺนา ทานํ วิย อปฺปสาวชฺชา มหาสาวชฺชา จ. ตสฺส เทฺว สมฺภารา:- ปรภณฺฑํ, อตฺตโน ปริณามนญฺจาติ. ปรภณฺฑวตฺถุเก หิ โลเภ อุปฺปนฺเนปิ น ตาว กมฺมปถเภโท โหติ, ยาว "อโห วต อิทํ มมสฺสา"ติ อตฺตโน น ปริณาเมติ.

หิตสุขํ พฺยาปาทยตีติ พฺยาปาโท. โส ปรวินาสาย มโนปโทสลกฺขโณ, ผรุสา วาจา วิย อปฺปสาวชฺโช มหาสาวชฺโช จ. ตสฺส เทฺว สมฺภารา:- ปรสตฺโต จ, วินาสจินฺตาติ. ปรสตฺตวตฺถุเก ๑- หิ โกเธ อุปฺปนฺเนปิ น ตาว กมฺมปถเภโท โหติ, ยาว "อโห วตายํ อุจฺฉิชฺเชยฺย วินสฺเสยฺยา"ติ ตสฺส วินาสํ น จินฺเตติ.

ยถาภุจฺจคฺคหณาภาเวน มิจฺฉา ปสฺสตีติ มิจฺฉาทิฏฺฐิ. สา "นตฺถิ ทินฺนนฺ"ติอาทินา นเยน วิปรีตทสฺสนลกฺขณา, สมฺผปฺปลาโป วิย อปฺปสาวชฺชา มหาสาวชฺชา จ, อปิจ อนิยตา อปฺปสาวชฺชา นิยตา มหาสาวชฺชา. ตสฺสา

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๓๙๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “สีลมยญาณนิทเทส”