โสตานํ สํวรํ พฺรูมิ ปญฺญาเยเต ปิถียเร"ติ ๑- อาคโต ญาณสํวโร. "กตเม จ ภิกฺขเว อาสวา ปฏิเสวนา ปหาตพฺพา. อิธ ภิกฺขเว ภิกฺขุ ปฏิสงฺขา โยนิโส จีวรํ ปฏิเสวตี"ติอาทินา ๒- นเยน อาคโต ปจฺจยปฏิเสวนา สํวโร, โสปิ ญาณสํวเรเนว สงฺคหิโต. "ขโม โหติ สีตสฺส อุณฺหสฺส ชิฆจฺฉาย ปิปาสาย ฑํสมกสวาตาตปสริสปสมฺผสฺสานํ ทุรุตฺตานํ ทุราคตานํ วจนปถานํ อุปฺปนฺนานํ สารีริกานํ เวทนานํ ทุกฺขานํ ติพฺพานํ ขรานํ กฏุกานํ อสาตานํ อมนาปานํ ปาณหรานํ อธิวาสกชาติโก โหตี"ติ ๓- อาคโต ขนฺติสํวโร. "อุปฺปนฺนํ กามวิตกฺกํ นาธิวาเสติ ปชหติ วิโนเทติ พฺยนฺตีกโรติ อนภาวํ คเมตี"ติอาทินา ๔- นเยน อาคโต วีริยสํวโร. "อิธ อริยสาวโก มิจฺฉาอาชีวํ ปหาย สมฺมาอาชีเวน ชีวิตํ กปฺเปตี"ติ ๕- อาคโต อาชีวปาริสุทฺธิสํวโร, โสปิ วีริยสํวเรเนว สงฺคหิโต. เตสุ สตฺตสุ สํวเรสุ ปาติโมกฺขสํวรอินฺทฺริยสํวรอาชีวปาริสุทฺธิปจฺจยปฏิเสวนสงฺขาตา จตฺตาโร สํวรา อิธาธิปฺเปตา, เตสุ จ วิเสเสน ปาติโมกฺขสํวโร. สพฺโพปิจายํ สํวโร ยถาสกํ สํวริตพฺพานํ กายทุจฺจริตาทีนํ สํวรณโต สํวโรติ วุจฺจติ. สุตมเย ญาเณ วุตฺตํ ธมฺมํ สุตฺวา สํวรนฺตสฺส สํวรํ กโรนฺตสฺส ตสฺมึ สํวเร ปวตฺตา ตํสมฺปยุตฺตา ปญฺญา "สุตฺวาน สํวเร ปญฺญา"ติ วุตฺตา. อถวา เหตุอตฺเถ สุตฺวาติ วจนสฺส สมฺภวโต สุตเหตุนา สํวเร ปญฺญาติปิ อตฺโถ.

สีลมเย ญาณนฺติ เอตฺถ สีลนฺติ สีลนตฺเถน สีลํ. กิมิทํ สีลนํ นาม? สมาธานํ วา, กายกมฺมาทีนํ สุสีลฺยวเสน อวิปฺปกิณฺณตาติ อตฺโถ. อุปธารณํ

@๓ ม.มู. ๑๒/๒๔/๑๔, องฺ.จตุกฺก. ๒๑/๑๑๔/๑๓๔

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๔๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “มาติกา”