ยสฺมา ปน "เอกํ สมยนฺ"ติ อจฺจนฺตสํโยคตฺโถ สมฺภวติ. ยํ หิ สมยํ ภควา อิมํ อญฺญํ สุตฺตนฺตํ เทเสสิ, อจฺจนฺตเมว ตํ สมยํ กรุณาวิหาเรน วิหาสิ, ตสฺมา ตทตฺถโชตนตฺถํ อิธ อุปโยควจนนิทฺเทโส กโตติ.

เตเนตํ วุจฺจติ:-

"ตํ ตํ อตฺถมเปกฺขิตฺวา ภุมฺเมน กรเณน จ

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๗๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อินทรียกถา”