[๒๓] ภาวนาปญฺญาติ วฑฺฒนปญฺญา. เอกรสฏฺเฐ ญาณนฺติ เอกกิจฺจสภาวํ ญาณํ, วิมุตฺติรเสน วา เอกรสภาวํ ญาณํ.

[๒๔] สจฺฉิกิริยา ปญฺญาติ ปฏิเวธวเสน ปฏิลาภวเสน วา ปจฺจกฺขกรณปญฺญา. ผสฺสนฏฺเฐ ๑- ญาณนฺติ ตทุภยวเสเนว วินฺทนสภาวํ ญาณํ.

[๒๕-๒๘] อิทานิ ยสฺมา ปหานภาวนาสจฺฉิกิริยญาณานิ อริยมคฺคผล- สมฺปยุตฺตานิปิ โหนฺติ, ตสฺมา ตทนนฺตรํ อริยปุคฺคลานํเยว ลพฺภมานานิ จตฺตาริ ปฏิสมฺภิทาญาณานิ อุทฺทิฏฺฐานิ. ตตฺถาปิ ปจฺจยุปฺปนฺโน อตฺโถ ทุกฺขสจฺจํ วิย ปากโฏ สุวิญฺเญยฺโย จาติ ปฐมํ อตฺถปฏิสมฺภิทาญาณํ อุทฺทิฏฺฐํ, ตสฺส อตฺถสฺส เหตุธมฺมวิสยตฺตา ตทนนฺตรํ ธมฺมปฏิสมฺภิทาญาณํ, ตทุภยสฺส นิรุตฺติวิสยตฺตา ตทนนฺตรํ นิรุตฺติปฏิสมฺภิทาญาณํ, เตสุ ตีสุปิ ญาเณสุ ปวตฺตนโต ตทนนฺตรํ ปฏิภานปฏิสมฺภิทาญาณํ. ปการํ ทีฆํ กตฺวา จ ปฐนฺติ.

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๗๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “มาติกา”