สํวตฺตติ. อุสฺสาหนญฺจ ชญฺญา, อปสาทนญฺจ ชญฺญา, อุสฺสาทนญฺจ

ญตฺวา อปสาทนํ จ ญตฺวา เนวุสฺสาเทยฺย น อปสาเทยฺย, ธมฺมเมว

เทเสยฺย. สุขวินิจฺฉยํ ชญฺญา, สุขวินิจฺฉยํ ญตฺวา อชฺฌตฺตํ

สุขมนุยุญฺเชยฺย, รโหวาทํ น ภาเสยฺย, สมฺมุขา น ขีณํ ๑- ภเณ,

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๘๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “มาติกา”