ปญฺหํ อภิสงฺขริตฺวาติ ทฺวิปทมฺปิ ติปทมฺปิ จตุปฺปทมฺปิ ปุจฺฉํ รจยิตฺวา. เตสํ ปญฺหานํ อติพหุกตฺตา ๓- สพฺพสงฺคหตฺถํ ทฺวิกฺขตฺตุํ วุตฺตํ. คุฬฺหานิ จ ปฏิจฺฉนฺนานิ จ อตฺถชาตานีติ ปาฐเสโส. เตสํ ตถา วินยํ ทิสฺวา "อตฺตนา อภิสงฺขตปญฺหํ ปุจฺฉตู"ติ เอวํ ภควตา อธิปฺเปตตฺตา ปญฺหํ ปุจฺฉนฺติ. อญฺเญสํ ปน ปุจฺฉาย โอกาสเมว อทตฺวา ภควา อุปสงฺกมนฺตานํ ธมฺมํ เทเสติ. ยถาห:-

"เต ปญฺหํ อภิสงฺขโรนฺติ `อิมํ มยํ ปญฺหํ สมณํ โคตมํ

อุปสงฺกมิตฺวา ปุจฺฉิสฺสาม, เอวญฺเจ โน ปุฏฺโฐ ๔- เอวํ พฺยากริสฺสติ,

เอวมสฺส มยํ วาทํ อาโรเปสฺสาม. เอวญฺเจปิ โน ปุฏฺโฐ เอวํ

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๘๙๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. มหาปัญญากถา”