สีเส ปหารํ อทาสิ. ตาว มหาปหาโร อโหสิ, อปิ เตน ปหาเรน

สตฺตรตนํ วา อฑฺฒฏฺฐมรตนํ วา นาคํ โอสาเรยฺย, มหนฺตํ วา

ปพฺพตกูฏํ ปทาเลยฺย. อถ จ ปน โส ยกฺโข "ฑยฺหามิ ฑยฺหามี"ติ

ตตฺเถว มหานิรยํ อปตาสิ. ๑-

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๙๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อิทธิกถา”