ตสฺส ปทสา วิจรณกาเล เถโร ตํ เคหํ ปิณฺฑาย ปาวิสิ. อุปาสิกา เถรํ นิสีทาเปตฺวา อาหารมทาสิ. เถโร ทารกํ ทิสฺวา "อุปาสิเก ทารโก เต ลทฺโธ"ติ ปุจฺฉิ. "อาม ภนฺเต อิมาหํ ตุมฺหากํ สนฺติเก ปพฺพาเชสฺสนฺติ โปเสสินฺ"ติ อาห. เถโร "สาธู"ติ ตํ อาทาย คจฺฉนฺโต "อตฺถิ นุ โข อิมสฺส คิหิสมฺปตฺติมนุภวิตุํ

ตํ ทิวสํ นครปริคฺคาหิกา เทวตา อนฺตมโส ชีรกมริจมตฺตเกนาปิ อตฺถิเก ตสฺเสว อาปณาภิมุเข กรึสุ. โส ทฺวาทส วสฺสานิ อุสฺสนฺนภณฺฑกํ เอกทิวเสเนว วิกฺกิณิ. กุฏมฺพิโก อาคนฺตฺวา อาปเณ กิญฺจิ อทิสฺวา "สพฺพํ เต ตาต ภณฺฑํ นาสิตนฺ"ติ อาห. "น นาสิตํ ตาต, สพฺพํ ตุเมฺหหิ วุตฺตนเยน วิกฺกิณิตํ, อิทํ อสุกสฺส มูลํ, อิทํ อสุกสฺส มูลนฺ"ติ สพฺพมูลํ ตสฺส ๑- อปฺเปสิ. กุฏมฺพิโก ปสีทิตฺวา "อนคฺโฆ ปุริโส ยตฺถ กตฺถจิ ชีวิตุํ สมตฺโถ"ติ อตฺตโน วยปฺปตฺตํ ธีตรํ ตสฺส ทตฺวา "เคหมสฺส กโรถา"ติ ปุริเส อาณาเปตฺวา นิฏฺฐิเต เคเห "คจฺฉถ ตุเมฺห, อตฺตโน เคเห วสถา"ติ อาห. อถสฺส เคหปวิสนกาเล เอเกน ปาเทน อุมฺมาเร ๒- อกฺกนฺตมตฺเต เคหสฺส ปจฺฉิมภาเค ภูมิฏฺฐาเน อสีติหตฺโถ สุวณฺณปพฺพโต อุฏฺฐหิ. ราชา กิร "ชฏิลสฺส เคเห ภูมึ ภินฺทิตฺวา สุวณฺณปพฺพโต อุฏฺฐิโต"ติ สุตฺวา ตสฺส เสฏฺฐิฉตฺตํ เปเสสิ. โส ชฏิลเสฏฺฐี นาม อโหสีติ อยมสฺส ปุญฺญวโต อิทฺธิ.

เมณฺฑกสฺส เสฏฺฐิสฺส ๓- ปุญฺญวโต อิทฺธีติ เมณฺฑโก ๔- นาม วิปสฺสิมฺหิ ภควติ กตาธิกาโร มคธรฏฺเฐ ภทฺทิยนคเร เสฏฺฐี. ตสฺส กิร ปจฺฉิมเคเห

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๙๖๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อิทธิกถา”