สมฺมาปโยคิทฺธินิทฺเทเส อิชฺฌนาการํ ๒- ปุจฺฉิตฺวา อญฺญสฺส วิเสสสฺส อภาวโต "กตมา"ติ อปุจฺฉิตฺวา ปการมตฺตเมว ปุจฺฉนฺเตน "กถนฺ"ติ ปุจฺฉา กตา ๓-, ตเถว "เอวนฺ"ติ นิคมนํ กตํ. เอตฺถ จ ปฏิปตฺติสงฺขาตสฺเสว สมฺมาปโยคสฺส ทีปนวเสน ปุริมปาฬิสทิสาว ปาฬิ อาคตา. อฏฺฐกถายํ ๔- ปน สกฏพฺยูหาทิกรณวเสน ยํ กิญฺจิ สํวิทหนํ ยํ กิญฺจิ สิปฺปกมฺมํ ยํ กิญฺจิ เวชฺชกมฺมํ ติณฺณํ เวทานํ อุคฺคหณํ ติณฺณํ ปิฏกานํ อุคฺคหณํ, อนฺตมโส กสนวปนาทีนิ อุปาทาย ตํ ตํ กมฺมํ กตฺวา นิพฺพตฺตวิเสโส ตตฺถ ตตฺถ สมฺมาปโยคปจฺจยา อิชฺฌนฏฺเฐน อิทฺธีติ อาคตาติ.

อิทฺธิกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๙๖๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อิทธิกถา”