สุตมยญาณกถา

1. Sutamayañāṇakathā

vissajjanuddesavaṇṇanā

[1] Idāni yathānikkhittena uddesena saṅgahite dhamme pabhedato dassetuṃ kathaṃ sotāvadhāne paññā sutamaye ñāṇantiādi niddesavāro āraddho. Tattha yaṃ vuttaṃ "sotāvadhāne paññā sutamaye ñāṇan"ti, taṃ kathaṃ hotīti ayaṃ kathetukamyatāpucchā. Pañcavidhā hi pucchā adiṭṭhajotanāpucchā diṭṭhasaṃsandanāpucchā vimaticchedanāpucchā anumatipucchā kathetukamyatāpucchāti. Tāsaṃ idaṃ nānattaṃ:-

Katamā adiṭṭhajotanāpucchā. Pakatiyā lakkhaṇaṃ aññātaṃ hoti adiṭṭhaṃ atulitaṃ atīritaṃ avibhūtaṃ avibhāvitaṃ, tassa ñāṇāya dassanāya tulanāya tīraṇāya vibhūtāya vibhāvanatthāya pañhaṃ pucchati, ayaṃ adiṭṭhajotanāpucchā.

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๑๑๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “สุตมยญาณกถา”