Atthato pana upamūpadesagarahapasaṃsanākāravacanaggahaṇesu evaṃsaddo dissati nidassanatthe ca avadhāraṇatthe ca. Idha pana evaṃsaddo ākāratthe nidassanatthe ca viññujanena pavutto, tatheva avadhāraṇatthe ca.

Tattha ākāratthena evaṃsaddena etamatthaṃ dīpeti:- nānānayanipuṇamanekajjhāsayasamuṭṭhānaṃ atthabyañjanasampannaṃ vividhapāṭihāriyaṃ dhammatthadesanāpaṭivedhagambhīraṃ sabbasattānaṃ sakasakabhāsānurūpato sotapathamāgacchantaṃ tassa bhagavato vacanaṃ sabbappakārena ko samattho viññātuṃ, sabbathāmena pana sotukāmataṃ janetvāpi evaṃ me sutaṃ, mayāpi ekenākārena sutanti.

Nidassanatthena "nāhaṃ sayambhū, na mayā idaṃ sacchikatan"ti attānaṃ parimocento "evaṃ me sutaṃ, mayāpi evaṃ sutan"ti idāni vattabbaṃ sakalaṃ suttaṃ nidasseti.

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๗๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อินทรียกถา”