pāto siyā phullamavītagandhaṃ

aṅgīrasaṃ passa virocamānaṃ

tapantamādiccamivantalakkhe"ti imaṃ gāthaṃ adāsi. So taṃ catūhi māsehi paguṇaṃ kātuṃ nāsakkhi. Atha naṃ thero "abhabbo tvaṃ imasmiṃ sāsane, nikkhama ito"ti āha. Tasmiñca kāle thero bhattuddesako hoti. Jīvako komārabhacco bahuṃ mālāgandhavilepanaṃ ādāya attano ambavanaṃ gantvā satthāraṃ pūjetvā dhammaṃ sutvā dasabalaṃ vanditvā theraṃ upasaṅkamitvā "sve bhante buddhappamukhāni pañca bhikkhusatāni ādāya amhākaṃ nivesane bhikkhaṃ gaṇhathā"ti āha. Theropi "ṭhapetvā cūḷapanthakaṃ sesānaṃ adhivāsemī"ti āha. Taṃ sutvā cūḷapanthako bhiyyoso mattāya domanassappatto hutvā punadivase pātova vihārā nikkhamitvā sāsane sāpekkhatāya vihāradvārakoṭṭhake rodamāno aṭṭhāsi.

Bhagavā tassa upanissayaṃ disvā taṃ upasaṅkamitvā "kasmā rodasī"ti āha. So taṃ pavattiṃ ācikkhi. Bhagavā "na sajjhāyaṃ kātuṃ asakkonto mama sāsane abhabbo nāma hoti, mā soci panthakā"ti cakkacittatalena pāṇinā tassa sīsaṃ

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๙๔๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. อิทธิกถา”