๒๗. สำเหนียกว่า “เราพิจารณาเห็นความคลายออกได้หายใจเข้า”

๒๘. สำเหนียกว่า “เราพิจารณาเห็นความคลายออกได้หายใจออก”

๒๙. สำเหนียกว่า “เราพิจารณาเห็นความดับไปหายใจเข้า”

๓๐. สำเหนียกว่า “เราพิจารณาเห็นความดับไปหายใจออก”