๗. ติณสูลกเถราปทาน (๑๕๗)

[๑๕๙] |๑๕๙.๓๕| หิมวนฺตสฺสวิทูเร ภูตคโณ นาม ปพฺพโต วสเตโก ชิโน ตตฺถ สยมฺภู โลกนิสฺสโฏ ฯ |๑๕๙.๓๖| ติณสูเล คเหตฺวาน พุทฺธสฺส อภิโรปยึ เอกูนสตสหสฺสกปฺปํ น วินิปาตโก ฯ |๑๕๙.๓๗| อิโต เอกาทเส กปฺเป เอโกสึ ๑- ธรณีรุโห สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๕๙.๓๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติณสูลโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ติณสูลกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ