พระสุตตันตปิฎก · ๑๗. สุปาริจริยวรรค

๑๐. ปัญจังคุลิยเถราปทาน (๑๗๐)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๑๗๒ · บรรทัด ๔๕๑๙

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๑๗๒] |๑๗๒.๕๐| ติสฺโส นามาสิ ภควา โลกนาโถ ๓- นราสโภ ปวิสนฺตํ ๔- คนฺธกุฏึ วิหารกุสลํ ๕- มุนึ ฯ |๑๗๒.๕๑| สุคนฺธมาลฺยมาทาย อคมาสึ ชินนฺติกํ อปฺปสทฺโธ ๖- จ สมฺพุทฺเธ ปญฺจงฺคุลิมทาสหํ ฯ |๑๗๒.๕๒| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ คนฺธมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปญฺจงฺคุลิสฺสิทํ ผลํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. ... จ ฯ ๒ ม. อาเทยฺโย ฯ ยุ. อาเวยฺโย ฯ ๓ ม. ยุ. โลกเชฏฺโฐ ฯ @ ๔ ม. ปวิสติ ฯ ๕ ม. วิหารกุสโล มุนิ ฯ ๖ ยุ. อปฺปสาโทว สมฺพุทฺเธ ฯ |๑๗๒.๕๓| เทฺวสตฺตติมฺหิโต กปฺเป ราชา อาสึ สยมฺปโก ๑- สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๗๒.๕๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปญฺจงฺคุลิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปญฺจงฺคุลิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ สุปาจริกณเวรี ขชฺชโก เทสปูชโก กณิกาโร สปฺปิทโท ยุธิโก ทุสฺสทายโก มาโฬ จ ปญฺจงฺคุลิโก จตุปญฺญาสคาถกาติ ฯ สุปาริจริยวคฺโค สตฺตรสโม ฯ --------- @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. สยมฺปโภ ฯ

ซ่อนที่มาต่าง

สองแหล่งเก็บเรื่องเดียวกันนี้ไว้ไม่ตรงกัน ที่ขีดไว้ข้างบนคือจุดที่ต่าง ข้างล่างคือคำอ่านของแต่ละฝั่ง ห้องสมุดนี้ไม่ได้ตัดสินว่าฝั่งไหนถูก — เก็บไว้ทั้งคู่ให้เห็นกับตา

ฯ @เชิงอรรถ: ๑
ฯ #๑E-Tipitaka
ฯ --------- @เชิงอรรถ: ๑
ฯ ______________ #๑E-Tipitaka
ฯ อฏฺฐารสโม กุมุทวคฺโค ปฐมํ กุมุทมาลิยตฺเถราปทานํ (๑๗๑)E-Tipitaka

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๑๗๒ หน้าที่ ๒๗๒ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๑๗. สุปาริจริยวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๓๒ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org