๔. กิลัญชทายกเถราปทาน (๒๓๔)

[๒๓๖] |๒๓๖.๑๔| ติวรายํ ปุเร รมฺเม นฬกาโร อหํ ตทา สิทฺธตฺเถ โลกปชฺโชเต ปสนฺนา ชนตา ตหึ ฯ |๒๓๖.๑๕| ปูชตฺถํ โลกนาถสฺส กิลญฺชํ ปริเยสติ พุทฺธปูชํ กโรนฺตานํ กิลญฺชํ อททํ ๑- อหํ ฯ |๒๓๖.๑๖| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ กิลญฺชสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๒๓๖.๑๗| สตฺตสตฺตติกปฺปมฺหิ ราชา อาสิ ชลนฺธโร ๒- สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. อททึ ฯ ๒ ยุ. ชุตินฺธโร ฯ |๒๓๖.๑๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กิลญฺชทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กิลญฺชทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ