พระสุตตันตปิฎก · ๒๕. ตุวรทายิวรรค

๘. สัตตสัตตลิปุปผปูชกเถราปทาน (๒๔๘)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๒๕๐ · บรรทัด ๕๖๒๑

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๒๕๐] ในกาลนั้น เราได้วางดอกมะลิซ้อน ๗ ดอกไว้บนศีรษะ บูชาแด่พระ พุทธเจ้าพระนามว่าเวสสภู ผู้สูงสุดกว่านระ ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่ง การบูชาด้วยดอกไม้ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระสัตตสัตตลิปุปผปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการ ฉะนี้แล จบ สัตตสัตตลิปุปผปูชกเถราปทาน พิมพิชาลปุปผิยเถราปทานที่ ๙ (๒๔๙) ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกมะกล่ำหลวง

ฉบับหลวง เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๒๕๐ หน้าที่ ๒๖๐ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นใน๒๕. ตุวรทายิวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๓๒ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org