๗. จิตกปูชกเถราปทาน (๒๗๗)

[๒๗๙] |๒๗๙.๒๗| จนฺทภาคานทีตีเร อนุโสตํ วชามหํ สตฺต มาลุวปุปฺผานิ จิตกาโรปยึ ๑- อหํ ฯ |๒๗๙.๒๘| จตุนวุเต อิโต กปฺเป จิตกํ ยํ อปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ จิตปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๗๙.๒๙| สตฺตสฏฺฐิมฺหิโต กปฺเป ปฏิชคฺคสนามโก ๒- สตฺตรตนสมฺปนฺโน ๓- จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๗๙.๓๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา จิตกปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ จิตกปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. จิตมาโรปยึ อหํ ฯ ๒ ม. ยุ. ปฏิชคฺคสนามกา ฯ ๓ ม. ยุ. @สตฺตรตสมฺปนฺนา สตฺตาสุํ จกฺกวตฺติโน ฯ