พระสุตตันตปิฎก · ๓๓. อุมมาปุปผิยวรรค

๓. หาสชนกเถราปทาน (๓๒๓)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๒๕ · บรรทัด ๖๖๕๓

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๓๒๕] เราได้เห็นผ้าบังสุกุลของพระศาสดาอันห้อยอยู่ที่ยอดไม้ จึงประนมกร อัญชลี แล้วเปล่งวาจาดัง ความยินดีเกิดขึ้นแก่เราเพราะได้เห็นแต่ไกล เราประนมกรอัญชลีแล้ว ยังจิตให้เลื่อมใสโดยยิ่ง ในกัลปที่ ๙๑ แต่ กัลปนี้ เราได้สัญญาใด ในกาลนั้น ด้วยสัญญานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งสัญญาในพระพุทธเจ้า คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระหาสชนกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ หาสชนกเถราปทาน. ยัญญสามิกเถราปทานที่ ๔ (๓๒๔) ว่าด้วยผลแห่งสัญญาในพระพุทธเจ้า

ฉบับหลวง เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๒๕ หน้าที่ ๓๐๘ · ที่มา 84000.org

หัวข้ออื่นใน๓๓. อุมมาปุปผิยวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๓๒ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org