๗. ปทุมปูชกเถราปทาน (๓๔๗)

[๓๔๙] |๓๔๙.๔๔| หิมวนฺตสฺสวิทูเร โรมโส นาม ปพฺพโต พุทฺโธ จ ๑- โสภิโต นาม อพฺโภกาเส วสี ตทา ฯ |๓๔๙.๔๕| ภวนา นิกฺขมิตฺวาน ปทุมํ ธารยึ อหํ เอกาหํ ธารยิตฺวาน ปุนพฺภวํ อุปาคมึ ฯ |๓๔๙.๔๖| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผํ อภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๔๙.๔๗| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทุมปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปทุมปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ เตรสมํ ภาณวารํ ฯ