๒. ยวกลาปิยเถราปทาน (๓๕๒)

[๓๕๔] |๓๕๔.๖| นคเร อรุณวติยา อาสึ ยวสิโก ตทา ปนฺเถ ทิสฺวาน สมฺพุทฺธํ ยวกลาปํ อปตฺถรึ ๑- ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. อสนฺถรึ ฯ |๓๕๔.๗| อนุกมฺปโก การุณิโก สิขี โลกคฺคนายโก มม สงฺกปฺปมญฺญาย นิสีทิ ยวสนฺถเร ฯ |๓๕๔.๘| ทิสฺวา นิสินฺนํ วิมลํ มหาฌายึ วินายกํ ปาโมชฺชํ ชนยิตฺวาน ตตฺถ กาลํ กโต อหํ ฯ |๓๕๔.๙| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ยวตฺถเร อิทํ ผลํ ฯ |๓๕๔.๑๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ยวกลาปิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ยวกลาปิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ