พระสุตตันตปิฎก · ๓๖. สัททสัญญิกวรรค

๘. วัจฉทายกเถราปทาน (๓๕๘)

เล่มที่ ๓๒ · ข้อ ๓๖๐ · บรรทัด ๗๓๘๔

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๓๖๐] เรามีใจเลื่อมใส ได้ถวายลูกวัวตัวหนึ่งด้วยมือของตนเอง แด่พระผู้มีพระ ภาคพระนามว่าวิปัสสี เชษฐบุรุษของโลก ผู้คงที่ เราถึงพร้อม (ด้วย) ยานช้าง ยานม้า และยานทิพย์ เพราะการถวายลูกวัวนั้น เราได้บรรลุ ถึงความสิ้นอาสวะ ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายลูกวัวใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายลูกวัว คุณวิเศษ เหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัด แล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระวัจฉทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ วัจฉทายกเถราปทาน. สรณาคมนิยเถราปทานที่ ๙ (๓๕๙) ว่าด้วยผลแห่งการถึงสรณะ

ฉบับหลวง เล่มที่ ๓๒ ข้อ ๓๖๐ หน้าที่ ๓๓๙ · ที่มา 84000.org

หัวข้ออื่นใน๓๖. สัททสัญญิกวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๓๒ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org